بازگشت یک داروی سنتی چینی به عرصه علمی و راز سلامت مو
مطالعات جدید نشان میدهد ریشه یک گیاه دارویی با سابقهای چندصدساله بار دیگر در کانون توجه پژوهشگران قرار گرفته است، زیرا شواهد علمی حاکی از آن است که این گیاه میتواند چندین مسیر بیولوژیکی مرتبط با ریزش مو را هدف قرار دهد.
آلوپسی آندروژنیک (AGA) شایعترین نوع ریزش مو است که میلیونها نفر در سراسر جهان را تحت تأثیر قرار داده است. اگرچه این وضعیت اغلب با روند پیری مرتبط است، اما به طوری فزاینده در سنین پایینتر نیز مشاهده میشود و هر دو جنس مرد و زن را درگیر میکند.
نشانههای رایج AGA شامل پسرفت خط رویش مو در شقیقهها، نازک شدن مو در فرق سر یا پیشانی و علائم پوست سر مانند چربی بیش از حد، شوره، خارش، فولیکولیت و جوش است. در صورت عدم درمان زودهنگام، ریزش مو بهطور پیشرونده ادامه یافته و میتواند به کچلی قابل توجه منجر شود.
امروزه گزینههای درمانی برای AGA محدود هستند. فیناستراید و ماینوکسیدیل اصلیترین داروهای مورد استفاده محسوب میشوند. ماینوکسیدیل با تحریک سلولهای فولیکول مو پس از تبدیل شدن به شکل فعال خود در پوست سر عمل میکند، در حالیکه فیناستراید آنزیمی را مهار میکند که تستوسترون را به دیهیدروتستوسترون (DHT) تبدیل میکند؛ هورمونی که بیشترین نقش را در کوچک شدن فولیکولها و ریزش مو دارد.
با وجود اثربخشی این داروها، هر دو میتوانند عوارض جانبی به همراه داشته باشند که بیماران را نگران میکند، از جمله تحریک پوست سر، اثرات هورمونی و نگرانی از مصرف طولانیمدت. به همین دلیل، علاقه به درمانهای ایمنتر و چندهدفه در حال افزایش است.
یک مطالعه جدید منتشر شده در Journal of Holistic Integrative Pharmacy ، به یک گزینه امیدوارکننده غیرمنتظره برای مقابله با ریزش مو اشاره میکند: پلیگونوم مولتیفلوروم (Polygonum multiflorum)، که با نامهای پلیگونومی مولتیفلوری رادیکس (Polygoni multiflori radix) یا هه شو وو (He Shou Wu) نیز شناخته میشود.
این ریشه بیش از هزار سال در طب سنتی چینی مورد استفاده قرار گرفته و متون قدیمی آن را گیاهی توصیف میکنند که میتواند رنگ مشکی طبیعی مو را حفظ یا بازگرداند و انرژی حیاتی و توان بازسازی بدن را تقویت کند. تحقیقات جدید اکنون نشان میدهند که این ادعاها ممکن است پایه بیولوژیکی واقعی داشته باشند.
به گفته بیکسیان هان (Bixian Han)، نویسنده اول این مطالعه، «تحلیل ما دانش کهن و علم مدرن را به هم پیوند میدهد. چیزی که ما را شگفتزده کرد این بود که متون تاریخی از دوران سلسله تانگ به بعد بهطور مداوم اثراتی را توصیف میکنند که با دانش امروز درباره بیولوژی مو کاملاً همخوانی دارد. مطالعات جدید اکنون تأیید میکنند که این تنها افسانه نیست؛ بلکه داروشناسی واقعی است».
انتهای پیام
انتشار این مطلب با ذکر منبع «دنیای سلامت و دارو» بلامانع است.
