چربی شکمی؛ شاخصی دقیقتر از BMI برای سنجش خطر بیماریهای قلبی
پژوهشگران دانشگاه جانز هاپکینز میگویند اندازه دور شکم میتواند نسبت به شاخص توده بدنی (BMI) پیشبینیکننده بهتری برای خطر ابتلا به بیماریهای قلبی باشد.
اضافهوزن و چاقی، که از عوامل خطر بیماریهای قلبی محسوب میشوند، بهطور سنتی بر اساس BMI، یعنی نسبت وزن به قد، ارزیابی میشوند. با اینحال، مطالعات نشان دادهاند چربی احشایی که اطراف اندامهای شکمی تجمع مییابد، ارتباط قویتری با بیماریهای مزمنی مانند بیماری قلبی و دیابت دارد تا چربی زیرجلدی که مستقیما زیر پوست قرار گرفته است.
بر اساس گزارش منتشرشده، شاخص توده بدنی، توزیع چربی در بدن را در نظر نمیگیرد و بیتوجهی به دور کمر یا نسبت دور کمر به باسن میتواند به برآورد نادرست خطر بیماریهای قلبیعروقی منجر شود.
این پژوهش نشان داد افرادی با وزن طبیعی که چربی بیشتری در ناحیه مرکزی بدن داشتند و دور کمر آنها در مقایسه با دور باسن بزرگتر بود، در بیشتر پیامدهای مورد بررسی با خطر بالاتری مواجه بودند./ Journal of the American College of Cardiology
انتهای پیام
انتشار این مطلب با ذکر منبع «دنیای سلامت و دارو» بلامانع است.
